About Arianne

This author has not yet filled in any details.
So far Arianne has created 44 blog entries.

Cruise controle

Mijn oude trouwe Daihatsu Cuore is de deur uit, ik moest afscheid nemen van deze kleine grijze dame. Vele kilometers hebben wij samen gereden, door binnen- en buitenland. En ik weet het, het is een stuk materie, maar toch heb ik een band met haar opgebouwd. Ze was mijn eerste eigen autootje die ik tijdens mijn scheiding gekocht heb. Ruim 7 jaar waren zij en ik onafscheidelijk.

Het fijne van een nieuwere auto is dat ik nu veel meer mogelijkheden heb zoals cruisecontrole. Maar …daar zit wel iets…

Nu heb ik altijd een pittige rijstijl gehad (zeggen familie en vrienden) en met zo’n cruisecontrole ben ik eerder geneigd mij aan de snelheid te houden; veiliger en voordeliger!

Maar in mijn beleving  geef ik de controle voor een deel uit handen. Het woord zegt het al. Laat dat nu net een thema zijn.

Al bepaal ik zelf welke snelheid ik op de cruise controle inschakel; het voelt alsof de auto zelf gaat bepalen hoe hard ik rij.

En zonder cruise controle lijk ik mij natuurlijker op de weg te bewegen. Wat er ook gebeurd is dat ik behoorlijk meebeweeg met de andere automobilisten. Wanneer er bijvoorbeeld iemand achter mij zit te duwen ben ik geneigd harder te rijden dan dat ik eigenlijk wil. Ik laat mij opjutten.

En ineens begreep ik hoe het voor mij werkt: De cruise controle beperkt niet meer alleen, maar leert mij mijn eigen snelheid en koers te houden. Het voelt heel onwennig en het vergt nog wat overgave van mijn kant.

Ambivalent hè, dat wat enerzijds zorgt dat ik de controle los moet laten, laat ook zien dat ik meer mijn eigen koers mag ‘rijden’.

Snap jij het nog?

Laat jij je sterk beïnvloeden door anderen? Weet je welke kant je op wilt en hoe je dat wilt doen? Of voelt het wel oké om te zijn waar je nu bent?

Wil jij meer je eigen koers gaan bepalen en weet je niet zo goed hoe te beginnen? Neem dan contact met mij op,

Lieve groet, Arianne

 

2020-01-30T12:37:13+00:0030 januari 2020|Blog|

MRI

Ik had keurig de lijst bij de balie van röntgenologie ingevuld, naar waarheid. Dacht ik. Nou ja, bij ‘gewicht’ heb ik een gokje gedaan, een plus/minus teken erbij gezet en een smiley. Bij claustrofobie heb ik ‘nee ‘ ingevuld.
Totdat ik die die MRI scan in werd geschoven … ik werd warm, voelde een paniek en angst opkomen en vroeg de zorgzame verpleegkundige mij nog even terug te halen.

Pff …een half uur in zo’n tunnelbuis. Ik kreeg weer beelden uit de piramide in Egypte waarin ik mij ook zo opgesloten voelde met mensen voor en achter mij, geen kant op kunnen, krom gebogen naar het puntje van de piramide met een trap.

De vrouwen hebben mij fantastisch begeleidt en ik liet mij begeleiden en geruststellen. Nadat ik mijzelf eerst veroordeelde om de angst ben ik maar lief geworden voor mijzelf. Anders zou het een lang half uur worden.
Ik nam mijzelf mee op reis dat half uur, heb een mooie plek voor mijn nieuwe magnolia uitgezocht en ben alvast met de kerst bezig geweest. Ik dacht zelfs een moment even weg te zijn gedommeld.

Hoe belangrijk is het om gesteund te worden wanneer je bang bent, voor een keuze staat, een groot verlies hebt meegemaakt of iets gaat doen wat je nooit van jezelf had gedacht.

Gisterenavond mocht ik mij omringen met mijn ouders, vriend en kinderen, allemaal om de grote tafel om te eten en mijn leven te vieren.
In plaats van de bijbel lezen wat wij bij mijn ouders gewend zijn, vroeg ik of ieder om de beurt iets wilde benoemen waar hij of zij dankbaar voor is.
Wat was dit fijn om te doen en weet je? Het ging niet over materiële zaken; nee, het ging over vriendschappen, liefde, gezondheid en samen zijn.

Ik ben dankbaar voor de steun en het vertrouwen van de mensen om mij heen. Vanaf januari ga ik volledig als zelfstandige aan het werk en dat vind ik heel spannend. Maar zoals eerder in mijn leven bij een aantal life events, heb ik ook nu mijn hart gevolgd. Ik ben onder mijn angst gedoken en daar vond ik vertrouwen in mijzelf en de weg die ik verkies te gaan. Noem het een zielsmissie of welk woord je eraan wilt geven .

Dankbaar; voor alle lieve mensen om mij heen, dichtbij of verder weg.
Ook ben ik blij met alle lieve berichtjes voor mijn verjaardag gisteren. Dank jullie wel!

Heb jij behoefte aan begeleiding bij de keuzes waar je voor staat, voel je vrij om contact op te nemen.

Lieve groet,
Arianne

2020-01-29T14:18:32+00:0029 januari 2020|Blog|

De middelvinger

Het gebeurde gewoon, ineens zag ik mijn middelvinger in mijn binnenspiegel van mijn auto heen en weer zwaaien…Of het nu door de Volle Maan kwam of door de gebeurtenissen eerder deze week, maar ik ben door mijn eigen “brave ik” gebroken.

Om mij echt heel boos te maken moet je ver gaan. Ruzie maken is voor mij een onbekend gebied. Dus … hoe verrast was ik over mijn eigen emotie en gedrag toen ik gisteren een ruzie op de weg  had met een vrachtwagenchauffeur.

Voor de mensen die bij mij in de buurt wonen kennen wel de stoplichten bij Geervliet richting Heenvliet. Regelmatig sorteer ik op de linkerbaan voor en voeg dan keurig na de stoplichten naar rechts in. Zo ook nu en zeker toen ik een grote vrachtwagen op de rechterbaan zag staan.

Tot mijn stomme verbazing was de chauffeur geenszins van plan mij voor hem te laten invoegen. Ik trok harder op, hij trok harder op …

De chauffeur begon te toeteren en ik zag mij genoodzaakt over het verdrijvingsvlak te gaan rijden om niet te moeten remmen voor de auto’s achter mij.

Inmiddels was mijn adrenaline sky high en toen ik net voldoende ruimte had om in te voegen seinde die grote vrachtwagen met zijn lichten. En voor ik het wist had ik mijn middelvinger in de lucht …

Sorry daarvoor meneer de vrachtwagenchauffeur.

Vervolgens begon de bestuurder vóór mij met zijn wijsvinger bestraffend duidelijk te maken dat ik in zijn ogen niet goed bezig was. Thuisgekomen en nog vol van wat er zojuist op de weg was voorgevallen ben ik gaan reflecteren op mijn eigen gedrag. De grote vrachtwagen gaf mij niet de ruimte en de chauffeur voor mij keurde mijn gedrag af.  Dat triggerde mij enorm.

‘Hoezo laat je mij er niet tussen?” Een beetje als een Calimero die ineens ontdekt dat hij zo klein niet is.
En dan bestraft worden voor het voor mijzelf opkomen; beetje jammer.

Voor mij heeft dit akkefietje te maken met mijn plaats innemen. Mij niet weg laten duwen in een hoekje en dan maar afwachten tot ik toestemming krijg er te zijn.
Dit plaatsend in de context van andere gebeurtenissen deze week is het mij helder geworden.

Soms is het gewoon nodig om je te laten horen en te laten zien. Een figuurlijk ‘nee’ ik laat mij niet in een hoekje zetten door (instanties, organisaties, personen) en een figuurlijk ‘ja’ ik ben er en mag er zijn.

En nu ik het er toch over heb, ja, ik ga mij weer laten zien op  Facebook! Om mijn vernieuwde website te promoten én om mijn nieuwe aanbod in de wereld te zetten!

Tot snel !

Lieve groet,

2020-01-29T14:17:00+00:0029 januari 2020|Blog|

Beide voeten op de grond

In mijn vorige blog heb ik het gehad over dankbaarheid. Ik ben dankbaar voor de vriendschappen in mijn leven.

Niets gebeurd voor niets en alles heeft een goddelijke timing. Na weken, zo niet maanden rondspoken in mijn hoofd werd ik afgelopen weekend door een dierbare vriendin met mijn voeten op de grond gezet.

Het was blijkbaar tijd om eruit te gaan komen en een andere mindset te gaan creëren.

Wat een moed heb je nodig om als vriend of vriendin ‘de waarheid’ te zeggen. En hoe belangrijk is het om dat te kunnen doen. Wat mij betreft hoort ook dat deel in een vriendschap thuis.

Aan de ontvangerskant vraagt het ontvankelijkheid, kwetsbaar durven zijn en lef om te ontvangen. De waarheid bestaat niet, maar wél een andere kijk op dat wat voor je ligt. Ik heb vrienden nodig in mijn leven; om te delen, te sparren, samen te ervaren, te groeien, te ontwikkelen en om mij te spiegelen.

Als mens zijn wij geneigd om in een patroon te raken en omdat het zo veilig en vertrouwd voelt, blijven wij graag in datzelfde patroon. Misschien herken je het wel; er is een kwestie die jou bezighoudt. Je hebt het al van verschillende kanten bekeken, maar het wordt je maar niet helder. Of het is je na veel herkauwen wel helder geworden, maar de volgende stap laat maar op zich wachten.

Wat houdt jou tegen? Is het angst voor het onbekende, angst om iets of iemand te verliezen? Of houdt het jou tegen omdat je dan het oude zal moeten loslaten? Weten wat je hebt, maar niet wat je krijgt?

Het is fijn om de tijd te nemen voor een proces, maar er komt een moment dat een volgende stap genomen dient te worden.

In mijn praktijk ben ik jouw spiegel, bekijken wij samen wat je voor je uitschuift. Durf je het aan?

Geloof mij, na dit weekend voelde ik mij bevrijd, kon ik weer voluit lachen! Dit loslaten geeft mij zoveel vrijheid om mijn verdere weg te gaan. Ik voel het in mijn hele lijf. En dat gun ik jou ook!

Lieve groet,
Arianne

 

 

 

2020-01-29T14:14:20+00:0029 januari 2020|Blog|

Hoofd en hart

Een warboel van binnen; je hoofd en hart lijken dagelijks en liever nog ‘s nachts het pertinent oneens te zijn. Je hoofd begint steeds harder te schreeuwen en je hart trekt zich in stilte terug.

Is dit het nu? Wil ik met jou oud worden? Het was zo leuk in het begin en nu, zoveel jaar later voel ik mij leeg en niet gelukkig. Maar ja, de kinderen, de familie, de financiën, kan ik het wel alleen  …
Je stelt je steeds vaker voor voor hoe een leven zonder je partner eruit zou zien; hoe zou dat zijn? En wat gaat dit praktisch inhouden?

Mogelijk ben je iemand tegen gekomen waardoor je weer wordt herinnerd aan die versie van jezelf waarin je je bijzonder voelde. Deze luistert wel naar je, ziet jou en ontsteekt een vlammetje dat gedoofd lijkt.

Of het nu een ander persoon is, een nieuwe fase in je leven of  je bent ‘gewoon’ wakker geworden, een besluit is niet altijd duidelijk te nemen. Voordat je samen of alleen besluit uit elkaar te gaan, is het goed om alles uit je hoofd en hart op een rijtje te krijgen.

Als coach en therapeut kan ik jou helpen om hierin jouw weg te vinden. Ik ben er voor jou om helderheid te krijgen in jouw verhaal. Waar sta je nu in het leven? Wat wil je? Wat voel je? En waar droom je van?

Wanneer je je gedachten hard op uitspreekt ontstaat er ruimte in jezelf. En wordt het ook ‘echter’. Samen kijken wij naar wat er gezien wil worden.

De uitkomst is niet bekend, die vul ik niet in. Het is jouw verhaal, jouw leven. Het mooiste wat je jezelf kunt geven is om alle aspecten in jou te zien en te horen.
En zo, vanuit een liefdevolle relatie met jezelf keuzes maken die jouw hart en ziel al langer fluisteren.

Voel je vrij om contact met mij op te nemen, per mail, per app of telefoon. En kijk even op mijn website voor meer informatie.

Lieve groet, Arianne

2020-01-29T14:03:58+00:0029 januari 2020|Blog|

Scheiden doe je niet ineens

Scheiden doe je niet ineens, maar in kleine beetjes. Ergens is een keer de gedachte in jou ontstaan. Een gedachte als; ‘hoe zou het zonder hem/haar zijn? ‘

Of ‘is dit het nu?’. En misschien ingewikkelder, je begint gevoelens voor iemand anders te krijgen.

Tussen deze gedachten en een daadwerkelijk scheiding ligt een hele weg. Die je voornamelijk alleen aflegt. Het kan een gevoel geven van alleen zijn, van eenzaamheid  wanneer je dit niet kunt of wilt delen.

Het zijn jouw gevoelens, jouw ervaring en het is aan jou om te besluiten wat met dit alles te doen.

Het kan fijn zijn om het op een rijtje te zetten met iemand die neutraal naar de situatie kan kijken.

Vanuit ervaring en professie kan ik met je meekijken en op zoek gaan naar dat wat gezien mag worden. Verhelderen, inzichten krijgen in jou als mens, jouw leven en dat wat voor jou belangrijk is.

Niets staat nog vast, ik stuur niet en ik laat de beslissing om bijvoorbeeld samen in therapie te gaan, of om het te laten rusten of naar een scheiding te gaan bewegen geheel bij jou.

Mijn uitgangspunt is om jou vanuit jouw wijsheid en kracht verdere stappen te zetten.
Voel je vrij en genodigd om contact met mij op te nemen.

Lieve groet, Arianne

 

2020-01-22T15:39:20+00:0022 januari 2020|Blog|

Opgeruimd

In de dagen naar deze komende jaarwisseling toe voel ik dat ik naar binnen ben gekeerd.
Als vanzelf blik ik terug op het jaar dat is geweest. En op dit moment ben ik nog niet eens zo bezig met wat er komen gaat.
 
In het proces van naar binnen keren, besluit ik ook dat een aantal kasten in mijn huis opgeruimd mogen worden. Ik begin bij de trapkast en daar vind ik een rijkdom aan spullen van 7 jaar. Na mijn scheiding in 2012 kwam ik hier wonen en door de jaren heen zijn er spullen geweest, kaarten en zo nog wat meer, die ik niet eerder heb willen weggooien.
 
Naast dat ik in mijn voorraad ook etenswaren van ver over de houdbaarheidsdatum ben tegengekomen, zie ik ook dat mijn kast weer gevuld is met nieuwe producten.
Een mooie metafoor voor in mijn huidige leven, 7 jaar na de scheiding.
Zo werk ik door de kast heen. Gooi spullen weg, laat dingen door mijn handen gaan en herinneringen komen en vervagen weer.
 
In die 7 jaar is er veel geweest, vooral heel veel te leren en te ontdekken. Veel zelfonderzoek, ontplooiing en vallen en opstaan. Vaak, juist vaak, in relatie met anderen. Andere mensen leren mij over het leven, over mijn leven en over wat voor mij belangrijk is. Door de verbinding met andere mensen groei ik en ont-wikkel ik.
En dan is het voor mij heel belangrijk om regelmatig mijzelf terug te trekken om goed te kunnen blijven voelen wie ik ben.
 
En zo kom ik ook deze dagen weer achter overtuigingen die ik mij eigen heb gemaakt.
Gedachten die kunnen zich gaan vastzetten in jezelf, in je systeem en voordat je het door hebt heb je een overtuiging aangenomen. Dat iets is wat het is. En door te gaan opruimen in jezelf, kan je die ineens tegen gaan komen.
 
Zo’n overtuiging kan iets zijn waar je op zich niet zoveel last van hebt. Maar als het iets betreft wat jouw kijk op jouw leven, jouw talenten, jouw waarde en zelfliefde aangaat …
Dan bedoel ik een overtuiging dat je vindt dat je bijvoorbeeld niet goed genoeg bent. Dat je de liefde niet verdiend, dat je wel nooit financieel ruimer zal zitten of wat dan ook.
 
Zolang jij zelf gelooft in die beperkingen, zal je ook die andere kant niet zien. Durf jij ook naar binnen te gaan en te kijken wat jouw beperkt in jouw leven en in jouw dromen?
 
Durf jouw gedachten, overtuigingen en wensen opnieuw te onderzoeken. Durf weer te gaan dromen en geloof dat alles mogelijk is voor jou!
 
Mijn kast is opgeruimd, voor nu. En ik ben ook een paar overtuigingen tegen gekomen die mij belemmeren in mijn volgende stappen. Oude producten die ik niet meer mee wil nemen naar het nieuwe jaar.
 
Ik wens jou, dat jij in 2019, jezelf toestaat te genieten, lief te hebben, op alle manieren die jou en de anderen vervullen van blijdschap en plezier. Het leven is niet bedoeld om het zwaar te hebben. Wat er ook is op dit moment in jouw leven. Liefde voor jezelf, de ander en het leven verlicht en verbind!
 
Lieve groet, Arianne
2018-12-31T10:46:41+00:0031 december 2018|Blog|

Outlander

Sinds kort kan ik Netflix kijken en de serie Outlander werd mij door een dierbare vriendin aangeraden.

Oké, de eerste aflevering was het even doorbijten … maar daarna ..

Gisteren keek ik aflevering 11 uit de eerste seizoen en ik werd in het verhaal, in het drama en in oude stukken over heksen op brandstapels getrokken.

Enkel mijn lijf was nog fysiek in de kamer en er kwamen diepe emoties los. Ik herkende ze niet eens …

Totdat iemand mij de vraag stelde; ‘ Ben jij soms ook een heks? ‘ Die herkenning en erkenning toen die vraag gesteld werden trokken een stop los.

Ja, ik kon wel met mijn hoofd beredeneren dat ik eerder heksenverbrandingen en verdrinkingen had mee gemaakt.

Maar dat het ook raakte in mijn huidige leven als energetisch therapeut, die had ik even niet zien aankomen.

Kunnen en mogen zijn wie je bent, in deze wereld is blijkbaar nog steeds een grote uitdaging. Authentiek zijn. Ik hou van dit woord. Het omvat alles voor mij in wie ik ben.

Een proces van jaren van mijzelf leren kennen, juist door de diepe dalen en pijn, ben ik steeds meer gaan ontdekken wie ik ten diepste ben.

En dat dat niet altijd in het plaatje van deze maatschappij past, in de omgeving waar ik woon en werk, is niet gemakkelijk.

Mijn werk als therapeut in mijn praktijk doe ik vanuit mijn hart en ziel en daar kan ik niet meer omheen.

In mijn praktijk ontmoet ik allemaal mooie mensen; mannen en vrouwen, van alle leeftijden, die ook op zoek zijn naar wie zij zijn. Vergeten door opvoeding, omgeving en de tijd, voelen zij een roep om weer naar binnen te keren.

Ik voel mij dankbaar, dat ik poosje met hen mee mag lopen. Laten voelen en ervaren dat zij prachtige mensen zijn. Hen laten ontdekken waar hun talenten liggen, hun kracht en hun lessen.

Misschien ben je deze dagen volop bezig met cadeaus te kopen voor de feesten die voor de deur staan.

Wat heb jij jezelf cadeau gegeven dit jaar? Wat zou jij graag willen ontvangen?

Mocht het jouw wens zijn om jezelf beter te leren kennen, van jezelf te gaan houden en te gaan zien welk prachtig mens jij bent … neem dan contact met mij op.

Ik kijk uit naar de volgende aflevering van Outlander, hoe het verder zal gaan met Claire Fraser, Jamie Fraser en hun zoektocht naar geluk en liefde.

Ik wens jou een heel goed en fijn weekend.

Lieve groet, Arianne

2018-11-25T20:04:24+00:0023 november 2018|Blog|

Schip Aho(y)

Durven kiezen voor dat wat je diep van binnen voelt. Nee zeggen, betekent dan Ja zeggen op iets anders. Durf je ja te te zeggen tegen nieuwe mogelijkheden, nieuwe uitdagingen, een nieuw leven. Kan je daar ook met een beetje bibbers en angst instappen?

Gedragen door je eigen hart en ziel, door de mensen om je heen die jou helpen jouw droom, jouw zielenwens te realiseren.

Het lastige vind ik dat ik met mijn benen vaak op een andere plaats sta. Met mijn ene been in de oude, mijn oude denkwereld. In het denken in beperkingen, in tekorten, in ‘wie ben ik dan wel om ‘ en de sussende gedachten.

Mijn andere been staat in mijn nieuwe wereld die ik afgelopen jaren heb mogen ontdekken.

Het denken in overvloed, in mogelijkheden, in ‘nu mag ik ga doen waar ik voor kwam’ en het durven volgen van mijn hart en ziel.

Je kunt je waarschijnlijk voorstellen dat dit vermoeiend en niet grappig is. En tegelijkertijd is dit ook wat er is. Met mijn rug naar het oude denken en mijn hart en ogen naar het nieuwe denken en voelen!

Na het lopen van het labyrint keek ik uit op de zee, twee rotsen stonden daar als een poort naar de nieuwe wereld. Als in een visioen zag ik mijn eigen Levenschip erdoor varen.

Mijn bemanning is compleet; mijn vriend, de kinderen, mijn familie en mijn vrienden gingen mee op reis. Mijn materiaal is op orde; ik heb veel kennis en wijsheid vergaard afgelopen jaren door het volgen van onder andere studies en het leven zelf is mijn grootste leerschool.

En ik ben als kapitein van mijn eigen levensreis capabel om deze reis verder voor te zetten.

Ik heb Ja gezegd op mijn leven leven vanuit mijn hart en ziel, met alles wat zich aandient. Ik heb Ja gezegd op de liefde in mijn leven, ik mag het en hem ontvangen.

En ik heb Ja gezegd om dat te doen waar mijn hart van gaat huppelen en gloeien.

Nog een dag op dit magische eiland en ik wens dat jij, die dit nu leest, de energie en de intentie voelt en ervaart dat alles mogelijk is.

‘When nothing is sure, everything is possible’

Durf te dromen en durf je dromen te realiseren.

Lieve groet,

Arianne

2018-11-03T07:05:58+00:003 november 2018|Blog|

Wat een week ….

In het voorjaar werd ik uitgenodigd om samen met 6 andere vrouwen workshops te volgen en te geven. Ik wist meteen dat ik het over het sterven en leven wilde gaan hebben.

Schrijvend in het zonnetje bij het zwembad van een waanzinnig mooie villa op Ibiza voel ik niets anders dan dankbaarheid.

Ik mocht hier zelfs mijn verjaardag vieren en van het moment van wakker worden tot het moment van slapen ben ik in de watten gelegd met lieve wensen, berichten en cadeautjes in welke vorm ook.

Ook via facebook, dank jullie wel! Het is fijn om je leven te kunnen en mogen vieren.

Wat is er veel aangeboden aan stukken om te leren en te delen en te helen. Zeven vrouwen die op zichzelf durven te staan, vol kracht die ook hun kwetsbaarheid durven te tonen.

Yoga, mindfulness, systemisch werken, een labyrint loop en mijn eigen workshop tot nu toe.

Ik heb het labyrint op het strand gelopen, een jaarloop waarin ik mocht zien en voelen, wat ik ga achterlaten en meenemen en welke weg ik kies. Ik heb ‘JA’ gezegd op een aantal voor mij belangrijke aspecten in mijn leven.

De workshop die ik gaf is daar een eerste manifestatie van. Wanneer je werkelijk durft te kiezen voor dat wat je hart je ingeeft, dan gaat het stromen.

Ben je je bewust van jouw wensen, verlangens en dromen?

Durf jij je dromen werkelijkheid te laten worden?

En wat heb jij daarvoor nodig?

In de workshop wordt je je bewust van de delen in je leven waar je minder blij van wordt. Die je anders zou willen doen, die je niet meer wilt doen of juist wel!

Uitgaande dat jouw leven kostbaar is en uniek en dat jij je eigen creator bent. Het is jouw verantwoordelijkheid, jouw belang en jouw geboorterecht om je leven te leven zoals jij dit wilt.

Ben je nieuwsgierig geworden naar deze workshop of mijn andere aanbod in mijn praktijk? Neem contact met mij op via een persoonlijk bericht, mijn website of mail.

Lieve groet,
Arianne

2018-11-02T08:38:22+00:002 november 2018|Blog|
WhatsApp chat
Deze website maakt gebruik van technische cookies. Ok